Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, πολλά από τα αντικείμενα που βρίσκονταν στα Μουσεία της Αδριανούπολης επιστράφηκαν σε άλλα μουσεία και όσα παρέμειναν εκτέθηκαν μόνο στον Μεντρεσά Νταρ-ουλ Χαντίς. Ωστόσο, ο αριθμός των αντικειμένων στο μουσείο αυξήθηκε με αγορές, δωρεές και ανασκαφές, δημιουργώντας την ανάγκη για ένα νέο μουσείο στην Αδριανούπολη. Το νέο κτίριο του μουσείου, σχεδιασμένο από τον αρχιτέκτονα Ιχσάν Κιγκί, άνοιξε για το κοινό στις 13 Ιουνίου 1971, με την ονομασία «Μουσείο Αρχαιολογίας και Εθνογραφίας». Το μουσείο στον Μεντρεσά Νταρ-ουλ Χαντίς μετονομάστηκε σε «Τουρκικό Μουσείο Ισλαμικής Τέχνης».

Βρίσκεται νοτιοανατολικά του Τζαμιού Σελιμιγιέ, ο μεντρεσέ, ο οποίος χρησιμοποιείται ως μουσείο από το 1925, αποτελείται από μια κύρια αίθουσα διαλέξεων, αίθουσες φοιτητών και μια αυλή με στοά. Στην αυλή, όπου βρίσκεται ένα δέντρο μνημειώδους σημασίας, εκτίθενται επιτύμβιες στήλες του 15ου αιώνα και ένας μικρός αριθμός σωζόμενων επιτύμβιων στήλων Γενίτσαρων. Στον κήπο εκτίθενται επίσης επιγραφές από κτίσματα της οθωμανικής εποχής, ένα τμήμα που αντικατοπτρίζει την οθωμανική κουλτούρα του νερού, καθώς και καρότσια τροφίμων, κανόνια και οβίδες κανονιών που χρησιμοποιήθηκαν στους Βαλκανικούς Πολέμους. Επιπλέον, υπάρχει χώρος ανάπαυσης για τους επισκέπτες στην αυλή.

Η επίσκεψη στο μουσείο ξεκινά με μια αίθουσα αφιερωμένη στον Αρχιτέκτονα Σινάν. Αυτή η αίθουσα, η οποία διαθέτει ένα άγαλμα του Αρχιτέκτονα Σινάν, παρουσιάζει παραδείγματα τοιχογραφιών, καλλιγραφίας και γύψινων διακοσμήσεων που απεικονίζουν την Κάαμπα, οι οποίες αποκτήθηκαν κατά την αποκατάσταση της Βιβλιοθήκης Χειρογράφων του Τζαμιού Σελιμιγιέ.

Η Αίθουσα Καλλιγραφίας παρουσιάζει την πλούσια γκάμα έργων του οθωμανικού πολιτισμού, ο οποίος συνέβαλε σημαντικά στην ανάπτυξη της καλλιγραφίας. Ανάμεσα στα εκτεθειμένα έργα υπάρχουν παραδείγματα καλλιγραφίας από διάφορα στυλ και περιόδους, εφαρμοσμένα σε πέτρα, ξύλο, γυαλί, δέρμα και χαρτί. Το παλαιότερο από αυτά τα πάνελ ανήκει στον διάσημο καλλιγράφο, Σεΐχη Χαμντουλλάχ. Εκτίθενται επίσης σετ γραφής που αποτελούνται από διάφορα όργανα γραφής.

Η Αίθουσα Όπλων Κοπής και Διάτρησης εκθέτει σπαθιά, γιαταγάνια, στιλέτα, ρόπαλα, εξάλογα τσεκούρια, δικτυώματα και τόξα της Αδριανούπολης από τον 18ο και 19ο αιώνα. Η Αίθουσα Όπλων 2 διαθέτει τουφέκια με πυρόλιθο στολισμένα με πολύτιμους λίθους από τον 17ο και 18ο αιώνα, καθώς και πιστόλια με πυρόλιθο, διακοσμημένα με κοράλλια, επιχρυσωμένα και επαργυρωμένα. Η Αίθουσα Gazâ περιέχει μια φωτογραφία του Sukru Πασά, του υπερασπιστή της Αδριανούπολης κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους, και επιλεγμένα παραδείγματα του αιματοβαμμένου σημαιού, των μεταλλίων και των διακριτικών που χρησιμοποιούσε το 174ο Σύνταγμα, συμβολίζοντας την απελευθέρωση της Αδριανούπολης.

Η Αίθουσα με Γυάλινα και Δερμάτινα Αντικείμενα περιλαμβάνει παραδείγματα από στάμνες, στολίδια με σχήμα ματιού αηδονιού, βάζα, ψεκαστήρες με ροδόνερο, λάμπες, κηροπήγια, φανάρια και λάμπες λαδιού από γυαλί, κρύσταλλο και κρύσταλλο. Επιπλέον, εκτίθενται επίσης δερμάτινα αντικείμενα, όπως τσάντες, τσάντες και θήκες όπλων που χρησιμοποιούσε ο Surre Alayi (Φύλακας της Πομπής του Surre). Η Αίθουσα με Ξύλινα Αντικείμενα παρουσιάζει παραδείγματα ξύλινων διακοσμητικών που σχετίζονται με την αρχιτεκτονική, καθημερινά ξύλινα αντικείμενα και εργαλεία, βάσεις κηροπήγιων και σανίδες rub'u κατασκευασμένες με την τεχνική αλληλοσύνδεσης. Ένα σετ καφέ από γαρίφαλο και δοχεία νερού Zamzam στολισμένα με γαρίφαλο είναι αξιοσημείωτα κομμάτια. Η Αίθουσα με Πλακάκια αποτελείται κυρίως από πλακάκια από το Παλάτι της Αδριανούπολης, το Τζαμί Sahmelek Pasa και το Τζαμί Selimiye. Περιλαμβάνονται παραδείγματα πλακιδίων Κιουτάχειας και Ιζνίκ από τον 15ο, 16ο και 17ο αιώνα. Επιπλέον, εκτίθενται επίσης κεραμικά πιάτα που προέρχονται από ανασκαφές στο παλάτι. Στην αίθουσα Saray-i Cedit, εκτίθενται πλακάκια τοίχου του 17ου αιώνα, κεραμικά πιάτα και χαρακτικά που σχετίζονται με το Νέο Παλάτι της Αδριανούπολης, τα οποία ανακαλύφθηκαν κατά τη διάρκεια ανασκαφών. Η αίθουσα ενδυμάτων παρουσιάζει γυναικεία ρούχα και κοσμήματα τυπικά των Βαλκανίων. Η αίθουσα περιτομής αναδημιουργεί την τελετή περιτομής, ένα σημαντικό γεγονός στην τουρκική παράδοση. Εκτίθενται ένα σετ κλινοσκεπασμάτων κεντημένα με σατέν, φτιαγμένο από δέσμες μπινταλλί (παραδοσιακά κεντημένα υφάσματα), ρούχα και κοσμήματα σε μανεκέν και χαλιά. Η αίθουσα της υφάντρας περιέχει εργαλεία που χρησιμοποιούνται για τη μετατροπή του βαμβακιού, του μαλλιού ή του μεταξιού σε ύφασμα, και διαθέτει επίσης τον παλαιότερο αργαλειό ύφανσης στη Θράκη, που δωρήθηκε στο μουσείο από την οικογένεια Γιαβέρογλου της Αδριανούπολης.

Η Αίθουσα Σαμαράδων και Υποδηματοποιών περιλαμβάνει πάγκους εργασίας υποδηματοποιών και σαμαράδων, εργαλεία και δείγματα. Ένα εργαστήριο σαμαράδων από την οδό Σαμαράδων, από το οποίο μόνο το όνομα έχει απομείνει σήμερα, έχει αναδημιουργηθεί. Το μεγάλο καλαπόδι που κάποτε κρεμόταν στον θόλο προσευχής του Παζαριού των Υποδηματοποιών εκτίθεται επίσης εδώ. Η Αίθουσα Σκευών Κουζίνας εκθέτει μαγειρικά σκεύη από την Αυτοκρατορική Κουζίνα, όπως μαγκάλια, κατσαρόλες, σαμοβάρια, φανάρια και σετ καφέ. Η Αίθουσα Κιρκπινάρ διαθέτει μια ενδιαφέρουσα διαρρύθμιση με φωτογραφίες διάσημων παλαιστών που κέρδισαν τον τίτλο του αρχιπαλαιστή στο Κιρκπινάρ, ένα μανεκέν του Κιρκπινάρ Αγά και ένα ολόγραμμα δύο παλαιστών που εκτελούν τον χορό πριν από τον αγώνα. Οι στοές διαθέτουν επιγραφές από διάφορα κτίρια, ξύλινες ροζέτες οροφής από σπίτια της Αδριανούπολης στα τέλη του 19ου αιώνα, ενώ παραδείγματα φαναριών, περίτεχνα σκαλισμένα πάνελ θυρών από το Συγκρότημα Μπεγιαζίτ, τελετουργικές ασπίδες από τον 18ο αιώνα, σπαθιά, λόγχες και χυτά κηροπήγια εκτίθενται στις στοές.

Η Αίθουσα με τα Αντικείμενα του Τεκκέ εκθέτει διάφορα αντικείμενα που δόθηκαν σε κοινοτικά κέντρα μετά το κλείσιμο των τεκκέδων και των ζαβιγιών (σουφικών οικημάτων). Χειρόγραφες πλάκες από διάφορους τεκκέδες κοσμούν τους τοίχους. Γυάλινες και κόγχες προθήκες περιέχουν φωτογραφίες της Στοάς Μεβλεβί Μουραδιέ της Αδριανούπολης, το χαλί προσευχής του τελευταίου σεΐχη της, Αχμέτ Σελαχατίν Εφέντη, λαβίδα ενός πωλητή της αγοράς, ένα καπέλο Μεβλεβί, τύμπανα κουντούμ, τύμπανα ταλπαρέ, φλάουτα νέι, ρεμπάπ (έγχορδο όργανο), κεσκιούλ (είδος μπολ), θεραπευτικά κύπελλα, τεμπέρια (τσεκούρια), αλυσοδεμένα ρόπαλα και χειρόγραφα Κοράνια και προσευχητάρια του 15ου και 19ου αιώνα. Μπροστά από το μιχράμπ (κόγχη προσευχής) βρίσκεται ένα χαλί προσευχής από το Παλιό Τζαμί της Αδριανούπολης, και εκατέρωθεν του μιχράμπ υπάρχουν κεριά κατασκευασμένα στο εργαστήριο κεριών του Συγκροτήματος του Σουλτάνου Βαγιαζίτ Β'.

Λειτουργεί υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού και υποδέχεται επισκέπτες.