Το Τεκιρντάγκ είναι μία από τις τρεις επαρχίες στη βορειοδυτική Τουρκία, που βρίσκεται εξ ολοκλήρου στη Θράκη και βόρεια της Θάλασσας του Μαρμαρά. Είναι επίσης μία από τις έξι επαρχίες στην Τουρκία με ακτογραμμές σε δύο θάλασσες. Το Τεκιρντάγκ βρίσκεται μεταξύ βόρειων γεωγραφικών πλάτων 41º 34' 52" - 40º 52' 53" - 41º 35' 28" - 40º 32' 23" και ανατολικών γεωγραφικών μηκών 28º 09' 14" - 26º 42' 42" - 28º 08' 34" - 26º 54' 24". Η επαρχία καλύπτει έκταση 6.313 km² και το υψόμετρό της πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας κυμαίνεται από 0 έως 200 μέτρα. Περιβάλλεται από τις περιοχές Σιλιβρί και Τσατάλτζα της Κωνσταντινούπολης στα ανατολικά, τις περιοχές Βιζέ, Λουλέμπουργκάζ, Μπαμπάεσκι και Πεχλιβάνκιοϊ του Κιρκλαρέλι στα βόρεια, και την περιοχή της Θάλασσας του Μαρμαρά και της Γκελίμπολου του Τσανάκκαλε στα νότια.

Το Τεκιρντάγκ, αν και βρίσκεται στη λεκάνη Εργκέν, έχει ένα αραιό και περιορισμένο δίκτυο ποταμών λόγω ανεπαρκούς βλάστησης, βροχοπτώσεων και γεωλογικής δομής. Οι ρυθμοί ροής και τα καθεστώτα των ποταμών είναι ακανόνιστα και ανάλογα με την ποσότητα και το καθεστώς των βροχοπτώσεων. Το καλοκαίρι, τα νερά τους μειώνονται και στεγνώνουν, ενώ το χειμώνα αυξάνονται και μάλιστα ξεχειλίζουν με βροχοπτώσεις και λιώσιμο χιονιού. Τα ρέματα εντός των ορίων της επαρχίας μεταφέρουν μόνο νερό της βροχής και λιώσιμο χιονιού. Επιπλέον, δεν υπάρχουν πηγές που τα τροφοδοτούν. Τα ποτάμια της επαρχίας εκβάλλουν στον Κόλπο του Σάρου, στη Θάλασσα του Μαρμαρά και στη Μαύρη Θάλασσα. Ο ποταμός Εργκέν και οι παραπόταμοί του, που ρέουν ανατολικά-δυτικά εντός της λεκάνης Εργκέν, είναι τα σημαντικότερα ποτάμια της επαρχίας. Πηγάζοντας από το Γκιουνέσκαγια κοντά στο Σαράι, ο Εργκέν ρέει νοτιοδυτικά, ενώνοντας τα ρέματα Τσορλού και Βιζέ κοντά στο χωριό Ινάνλι στο Μουράτλι, παίρνοντας έτσι το όνομα Ποταμός Εργκέν. Από το νότο, τα ρέματα Χαϊραμπολού Τσενέ (Μπεσίκτεπε) ενώνονται με τον ποταμό Εργκέν. Αφού εγκαταλείψει τα επαρχιακά σύνορα, ο ποταμός Εργκέν ενώνεται με τον ποταμό Μέριτς κοντά στην Ιψάλα και εκβάλλει τα νερά του στον κόλπο του Σάρου.

Οι βόρειες πλαγιές του ορεινού όγκου Istranca, που εκτείνονται βόρεια του Tekirdağ προς το Saray, καλύπτονται από δάση οξιάς λόγω των υψηλότερων βροχοπτώσεων. Τα ροδόδεντρα σχηματίζουν την υποβλάστηση σε αυτήν την περιοχή. Καθώς κινείται κανείς προς τις νότιες πλαγιές και νοτιότερα, οι βελανιδιές και οι γαύροι αντικαθιστούν τις οξιές λόγω της μείωσης των βροχοπτώσεων.

Λαμβάνοντας υπόψη τις μέσες θερμοκρασίες και τους γενικούς δείκτες υγρασίας, το κλίμα της επαρχίας Τεκιρντάγκ χαρακτηρίζεται ως εύκρατο ημί-υγρό. Καθώς κάποιος μετακινείται προς την ενδοχώρα από τις παράκτιες περιοχές, παρατηρούνται μικρές διακυμάνσεις στη θερμοκρασία και τις βροχοπτώσεις λόγω της επίδρασης της απόστασης από τη θάλασσα και του υψομέτρου. Κατά μήκος των ακτών της Θάλασσας του Μαρμαρά, παρατηρούνται χαρακτηριστικά του μεσογειακού κλίματος, με ζεστά και ξηρά καλοκαίρια και ήπιους και βροχερούς χειμώνες. Ωστόσο, η επίδραση του κλίματος της Μαύρης Θάλασσας μετριάζει την καλοκαιρινή ξηρασία. Οι χιονοπτώσεις είναι συχνές τον χειμώνα. Καθώς κάποιος μετακινείται προς την ενδοχώρα, τα χαρακτηριστικά του ημιηπειρωτικού κλίματος γίνονται πιο έντονα, με ξηρότερα καλοκαίρια και ψυχρότερους χειμώνες.