Οι Τούρκοι, οι οποίοι πέρασαν στη Ρωμυλία κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Οθωμανού Σουλτάνου Ορχάν Μπέη, άρχισαν να προελαύνουν στη Ρωμυλία κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Μουράτ Α΄ (Μουράτ Χουνταβεντιγκάρ). Στόχος του νέου σουλτάνου ήταν η κατάληψη της Αδριανούπολης. Ωστόσο, πριν από αυτό, κατέλαβε το Τσόρλου και το Λουλέμπουργκαζ για να αντιμετωπίσει μια πιθανή απειλή από το Βυζάντιο.
Πριν καταληφθεί το Τσορλού, στάλθηκε μήνυμα στον Βυζαντινό διοικητή που απαιτούσε την παράδοση του φρουρίου. Αναφέρθηκε ότι ο διοικητής θα τιμωρούνταν σε περίπτωση αιματοχυσίας. Ωστόσο, ο Βυζαντινός διοικητής αρνήθηκε. Το φρούριο πολιορκήθηκε. Όσοι βρίσκονταν μέσα είχαν ολοκληρώσει τις προετοιμασίες τους για άμυνα. Ενώ η μάχη μαινόταν με πλήρη ισχύ, ο διοικητής του φρουρίου, Γιανκομπίν, τραυματίστηκε στο μάτι. Εκείνη την εποχή, ξέσπασε μια μολυσματική ασθένεια στον οθωμανικό στρατό. Τόσο ο πόλεμος όσο και η ασθένεια προκάλεσαν σημαντικές ζημιές στον οθωμανικό στρατό. Το φρούριο δεν μπόρεσε να αντέξει τις επιθέσεις και παραδόθηκε. Ο διοικητής του φρουρίου, υπεύθυνος για τον θάνατο πολλών ανθρώπων, συνελήφθη και στη συνέχεια εκτελέστηκε.
Οι Οθωμανοί εγκατέστησαν Τούρκους μετανάστες από την Ανατολία σε κάθε περιοχή που έθεσαν υπό την κυριαρχία τους. Με μια πολύ καλά μελετημένη πολιτική εποικισμού, η περιοχή εκτουρκίστηκε, διασφαλίζοντας έτσι τη διατήρηση και την άμυνά της. Μετά την κατάκτηση του Τσορλού, μεταφέρθηκαν και εγκαταστάθηκαν εκεί Γιουρούκοι και Τάταροι από την Ανατολία. Έτσι, η πόλη εκτουρκίστηκε. Ωστόσο, όταν ο Μουράτ Α΄ μαρτύρησε κατά τη Μάχη του Κοσσυφοπεδίου, οι Βυζαντινοί, εκμεταλλευόμενοι την ευκαιρία, έφεραν στρατιώτες πίσω στην πόλη και επισκεύασαν το φρούριο. Έτσι, ανακατέλαβαν το φρούριο. Μόλις ο Βαγιαζήτ Α΄ έγινε Σουλτάνος, κατέλαβε ξανά το φρούριο.
Σύμφωνα με μια αφήγηση, επειδή η κατάληψη του Τσόρλου ήταν πολύ δύσκολη και δαπανηρή, η λέξη «Τσόρ» στην καθομιλουμένη της Ανατολίας σημαίνει κακό, δύσκολο ή κακό, εξ ου και ονομάστηκε «Τσόρ yer» (που σημαίνει «κακό μέρος»), και στη συνέχεια έγινε Τσόρλου.
