Κατά την πρώτη φάση των Βαλκανικών Πολέμων του 1912-1913, το αρχηγείο της Οθωμανικής Ανατολικής Στρατιάς βρισκόταν στο Τσόρλου. Όταν έφτασε στο Τσόρλου η είδηση ​​ότι οι Βούλγαροι είχαν καταλάβει την Αδριανούπολη και προελαύνουν προς το Μπαμπάεσκι και το Λουλέμπουργκαζ κατά τη διάρκεια του Β' Βαλκανικού Πολέμου, ο πληθυσμός πανικοβλήθηκε. Για να ξεφύγουν από τη βουλγαρική καταπίεση, οι κάτοικοι της επαρχίας Αδριανούπολης εγκατέλειπαν τα σπίτια τους και προσπαθούσαν να καταφύγουν στην Κωνσταντινούπολη. Αυτές οι ομάδες ανθρώπων, που κατέφευγαν στην Κωνσταντινούπολη οδικώς, περνούσαν από το Τσόρλου, τρομάζοντας τον τοπικό πληθυσμό. Φοβούμενοι μια παρόμοια μοίρα σύντομα, άρχισαν να μαζεύουν τα υπάρχοντά τους.

Το Τσορλού υπήρξε θέατρο σημαντικών ιστορικών γεγονότων λόγω της θέσης του ως τόπου ανάπαυσης στον κεντρικό δρόμο που εκτεινόταν από την Ανατολία μέχρι τα σύνορα της Ρούμελης κατά την οθωμανική περίοδο.

Οι Τούρκοι, οι οποίοι πέρασαν στη Ρωμυλία κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Οθωμανού Σουλτάνου Ορχάν Μπέη, άρχισαν να προελαύνουν στη Ρωμυλία κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Μουράτ Α΄ (Μουράτ Χουνταβεντιγκάρ). Στόχος του νέου σουλτάνου ήταν η κατάληψη της Αδριανούπολης. Ωστόσο, πριν από αυτό, κατέλαβε το Τσόρλου και το Λουλέμπουργκαζ για να αντιμετωπίσει μια πιθανή απειλή από το Βυζάντιο.

Το Τσόρλου βρίσκεται στο κεντρικό τμήμα της Θράκης, σε μια πεδιάδα πάνω από το οροπέδιο. Το μεγαλύτερο υψόμετρό του σε σύγκριση με τη γύρω περιοχή διευκολύνει την άμυνα της πόλης και παρέχει το πλεονέκτημα της πρόβλεψης πιθανών απειλών. Επιπλέον, το ρέμα Τσόρλου, που ρέει ακριβώς βόρεια, τροφοδοτεί την πόλη με νερό όλο το χρόνο. Διαθέτοντας όλα τα γεωγραφικά χαρακτηριστικά που αναζητούσαν οι πρώτοι άνθρωποι, αυτή η περιοχή αναμφίβολα άνοιξε για οικισμούς και γεωργία με τις θρακικές μεταναστεύσεις. Πράγματι, η ανακάλυψη προϊστορικών οικισμών στην περιοχή υποστηρίζει αυτή την άποψη. Ωστόσο, λόγω ανεπαρκούς έρευνας, δεν είναι δυνατόν να δοθούν οριστικές πληροφορίες σχετικά με την ημερομηνία ίδρυσης του Τσόρλου.