Το Τσόρλου βρίσκεται στο κεντρικό τμήμα της Θράκης, σε μια πεδιάδα πάνω από το οροπέδιο. Το μεγαλύτερο υψόμετρό του σε σύγκριση με τη γύρω περιοχή διευκολύνει την άμυνα της πόλης και παρέχει το πλεονέκτημα της πρόβλεψης πιθανών απειλών. Επιπλέον, το ρέμα Τσόρλου, που ρέει ακριβώς βόρεια, τροφοδοτεί την πόλη με νερό όλο το χρόνο. Διαθέτοντας όλα τα γεωγραφικά χαρακτηριστικά που αναζητούσαν οι πρώτοι άνθρωποι, αυτή η περιοχή αναμφίβολα άνοιξε για οικισμούς και γεωργία με τις θρακικές μεταναστεύσεις. Πράγματι, η ανακάλυψη προϊστορικών οικισμών στην περιοχή υποστηρίζει αυτή την άποψη. Ωστόσο, λόγω ανεπαρκούς έρευνας, δεν είναι δυνατόν να δοθούν οριστικές πληροφορίες σχετικά με την ημερομηνία ίδρυσης του Τσόρλου.
Υπάρχουν πολλές διαφορετικές ερμηνείες σχετικά με το όνομα Corlu. Σε παλιούς άτλαντες, το όνομα της πόλης εμφανίζεται ως "Tzarylus", "Tzurulum", "Tzuruius", "Tzurule", "Tschuria" και "Tziraitum". Κατά τη Βυζαντινή περίοδο, επειδή το τυρί της ήταν διάσημο, ονομαζόταν "Tribiton", που σημαίνει "Πόλη των Τυριών", και σε ορισμένα έργα καταγράφεται επίσης ως "Sirello". Μεταξύ των ανθρώπων, αναφέρεται ότι το όνομα Corlu προέρχεται από το "cor" ή "cur", που σημαίνει άγονο ή άχρηστο, και ότι προέρχεται από το "cor", παρομοιάζοντάς το με τη λέξη "zor" (δύσκολο) λόγω των δυσκολιών που αντιμετώπισαν κατά την κατάκτηση της πόλης από τους Τούρκους.
Κατά τη Ρωμαϊκή εποχή, ονομαζόταν "Cohors III" στη Θράκη. Είναι γνωστό ότι υπήρχε μια στρατιωτική μονάδα που ονομαζόταν "Lucensum" και ότι αυτή η μονάδα αποτελούνταν εξ ολοκλήρου από Θράκες πολεμιστές. Οι Ρωμαίοι χρησιμοποιούσαν Θράκες στους πολέμους και τους ανέθεταν σε μονάδες "Cohors". Η λέξη «Cohors» εδώ μοιάζει πολύ με το όνομα της πόλης Corlu.
Το ιστορικό έγγραφο που ανακαλύφθηκε στο Kamaradere, ακριβώς ανατολικά του Marmara Ereglisi, παρέχει τις παλαιότερες και πιο οριστικές πληροφορίες για το Corlu. Η επιγραφή στον τάφο που βρέθηκε στο Kamaradere αναφέρει: «Εδώ κείτεται ο Σισίνης, ο οποίος διετέλεσε δύο φορές ηγεμόνας του Corlu-Tzouios». Λαμβάνοντας υπόψη ότι ο Σισίνης πέθανε το 814, είναι κατανοητό ότι το έγγραφο ανήκει στη βυζαντινή περίοδο. Ο Σισίνης διετέλεσε διοικητής στην πόλη Corlu με τον τίτλο «Curator Civitatis» και λόγω της επιτυχίας του, κατείχε αυτή τη θέση δύο φορές.
Η λέξη «Curator», στενά συνδεδεμένη με το όνομα Corlu, σημαίνει «αυτός που φροντίζει, αυτός που δίνει προσοχή» τόσο στο λατινικό όσο και στο ελληνικό αλφάβητο. Επιμελητής ήταν ο τίτλος όσων ήταν υπεύθυνοι για ειδικές εργασίες σε οικισμούς που είχαν φτάσει στο μέγεθος ενός δήμου, με άλλα λόγια, οι δήμαρχοι. Αυτός ο τίτλος χρησιμοποιούνταν για τους δημάρχους σε πόλεις των ρωμαϊκών επαρχιών στα τέλη του 2ου αιώνα.
Στην απέραντη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, υπήρχαν συνεχώς συνοριοφύλακες για την προστασία των συνόρων. Οι δυνάμεις στα σύνορα επιλέγονταν ειδικά από γενναία και πολεμοχαρή έθνη. Κατά τα χρόνια που ζούσε ο Σισίνης, του οποίου ο τάφος βρίσκεται στο Καμαραντέρε, η Θράκη απειλούνταν από τους στρατούς του Βούλγαρου βασιλιά Κρούμου. Ενάντια στην αυξανόμενη βουλγαρική πίεση, είναι απολύτως φυσικό για το Βυζάντιο να κάνει συμφωνίες με μισθοφόρους στρατιώτες και να τους τοποθετεί στα σημεία άμυνας στα σύνορα. Το όνομα της πόλης Τσορλού φαίνεται επίσης να δόθηκε εκείνη την εποχή, στις αρχές του 9ου αιώνα. Είναι πολύ πιθανό ότι αυτό διαμορφώθηκε.
Ο όρος Cor ή Cur χρησιμοποιούνταν ως υψηλός βαθμός ή τίτλος μεταξύ των αρχαίων τουρκικών φυλών. Ομοίως, είναι γνωστό ότι η λέξη Σισίνης δόθηκε ως τίτλος στους διοικητές των Ούννων ή των Αλανών που ήταν βοηθητικοί στον βυζαντινό στρατό. Τόσο ο Σισίνης όσο και ο Cor άλλαξαν υπό την επίδραση του βυζαντινού πολιτισμού, με τον Σισίνη να γίνεται το όνομα του αξιωματούχου και τον Cor το όνομα του συνοριακού φρουρίου όπου εκτελούνταν το καθήκον. Έτσι, το όνομα της πόλης Corlu προήλθε από το Cor ή Cur.
