Πριν από το 1876, υπήρχαν 142 τουρκικά χωριά και 45 ελληνικά χωριά στην επαρχία Τεκιρντάγ. Σήμερα, εκατοντάδες ονόματα χωριών και αγροκτημάτων στην επαρχία Τεκιρντάγ φέρουν τα ονόματα παλιών φυλών, φυλών και οικισμών Γιουρούκων. Δεδομένου ότι πολλοί Τούρκοι από όλες τις γωνιές της Ανατολίας ήρθαν και εγκαταστάθηκαν στα εδάφη της επαρχίας Τεκιρντάγ κατά την περίοδο ίδρυσης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, πολλά από τα σημερινά ονόματα χωριών και αγροκτημάτων ανήκουν στους Τούρκους Ογούζους, στους κύριους κλάδους τους όπως οι Αβσάρ και οι Μπεϊντιλί, οι Ντανισμεντίδες, οι Ντουλκαντιρίδες, οι Μποζόκες, οι Καραμανίδες, οι Σαρουχανίδες, οι Αϊδίνι και οι Καρεσί Ογουλάρι, και οι Σύριοι και Ιρανοί Γιουρούκοι.

Ο Μουσταφά Κεμάλ υπηρετούσε ως Στρατιωτικός Ακόλουθος στη Σόφια κατά τη διάρκεια του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, ο οποίος ξεκίνησε στις 28 Ιουλίου 1914. Στις 2 Αυγούστου, υπογράφηκε συμφωνία μεταξύ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και της Γερμανίας, και στις 29 Οκτωβρίου 1914, η Οθωμανική Αυτοκρατορία εντάχθηκε επίσημα στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο μαζί με τους συμμάχους της, τη Γερμανία και την Αυστρία. Μετά την είσοδο στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο, ο Αντισυνταγματάρχης Μουσταφά Κεμάλ, ο οποίος βρισκόταν στη Σόφια, έλαβε τηλεγράφημα από τον υπηρεσιακό Υπουργό Πολέμου. Το τηλεγράφημα ανέφερε: «Διοριστήκατε διοικητής της 19ης Μεραρχίας· αναχωρήστε αμέσως για την Κωνσταντινούπολη». Ο Μουσταφά Κεμάλ έφτασε στην Κωνσταντινούπολη και συναντήθηκε με τον Ενβέρ Πασά, τον υπηρεσιακό αρχιστράτηγο, ο οποίος είχε επιστρέψει πρόσφατα από την επιχείρηση Σαρικαμίς. Ρώτησε σε ποιο σώμα και στρατό ανήκε η 19η Μεραρχία. Η απάντηση που έλαβε ήταν να συμβουλευτεί το Γενικό Επιτελείο. Μόλις έφτασε στο Γενικό Επιτελείο, ο Μουσταφά Κεμάλ δεν διαπίστωσε κανέναν να γνωρίζει την ύπαρξη μιας τέτοιας μεραρχίας. Μετά από αυτό, ο Λιμάν συναντήθηκε με τον Φον Σάντερς και έμαθε ότι το κόμμα βρισκόταν ακόμη στα στάδια διαμόρφωσής του στο Τεκιρντάγ, οπότε ταξίδεψε στο Τεκιρντάγ.

Η Τεκίρνταγ βρίσκεται στη βορειοδυτική ακτή της Θάλασσας του Μαρμαρά, στα εδάφη της Θράκης. Λόγω της γεωγραφικής της θέσης, κατέχει στρατηγική σημασία ως περιοχή διέλευσης. Η πόλη βρίσκεται εκεί όπου η ακτογραμμή μεταβαίνει από ανατολή-δύση σε βορρά-νότο, κατά μήκος ενός ημικυκλικού κόλπου, εν μέρει σε πλαγιές κοιλάδων και εν μέρει σε γκρεμούς. Έχει επεκταθεί γρήγορα προς τις ανατολικές, δυτικές και βόρειες περιοχές μέσω διαδοχικών βαθμίδων.

197 π.Χ. – 395 μ.Χ.: Με τη στρατιωτική παρέμβαση της Ρώμης το 197 π.Χ., οι Θρακικές φυλές απέκτησαν την ανεξαρτησία τους. Το 46 μ.Χ., μετά τη δολοφονία του Θρακιώτη βασιλιά Ροιμετάλκη Γ' από τη δική του σύζυγο, ο αυτοκράτορας Κλαύδιος προσάρτησε τη Θράκη ως επαρχία της Ρώμης και διόρισε έναν έπαρχο από την τάξη των ιππέων για τη διοίκηση της επαρχίας. Για να εκρωμαΐσει τη Θράκη, ο αυτοκράτορας Κλαύδιος ίδρυσε δύο ρωμαϊκές αποικίες στις ενδοχώρα της Θράκης, εγκαθιστώντας εκεί αποστρατευμένους Ρωμαίους στρατιώτες.

Η ιστορία του Ραιδεστός δεν πρέπει να εξετάζεται χωριστά από την ιστορία της Θράκης και της περιοχής του Μαρμαρά. Το πιο σημαντικό χαρακτηριστικό της περιοχής είναι ότι κάθε είδους σχέσεις μεταξύ Ανατολίας, Εγγύς Ανατολής και Ευρώπης, όπως η μετανάστευση, η εισβολή, το εμπόριο και η πολιτιστική ανταλλαγή, πραγματοποιούνται μέσω της Θράκης. Το δεύτερο σημαντικό χαρακτηριστικό της περιοχής είναι ότι βρίσκεται στον κόμβο της κύριας θαλάσσιας οδού, που έρχεται από τη Μεσόγειο και το Αιγαίο, περνά στη Μαύρη Θάλασσα και από εκεί ανοίγεται στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη και την Ασία μέσω μεγάλων ποταμών.