Το Επιμελητήριο ιδρύθηκε το 1932 στο Λουλέμπουργκαζ, κατόπιν αιτήματος εμπόρων που βρίσκονταν στο Λουλέμπουργκαζ, για να καλύψει τις περιοχές Λουλέμπουργκαζ, Μπαμπάεσκι, Βιζέ και Πεχλιβάνκιοϊ. Σκοπός του είναι η κάλυψη των κοινών αναγκών των μελών του, η διευκόλυνση και η ανάπτυξη των επαγγελματικών τους δραστηριοτήτων, η διασφάλιση της ειλικρίνειας και της εμπιστοσύνης στις σχέσεις τους μεταξύ τους και με το κοινό, η εδραίωση της επαγγελματικής πειθαρχίας και ηθικής, η παροχή αλληλεγγύης, καθώς και η εκπλήρωση των υπηρεσιών που του ανατίθενται από το νόμο.
Η ιστορία του Λουλέμπουργκαζ, μαζί με την ιστορία της Θράκης, χρονολογείται από το 4500-4000 π.Χ. Πιστεύεται ότι η φυλή των Οδρησών, μια θρακική φυλή που έδωσε στην περιοχή το όνομά της, εγκαταστάθηκε εκεί γύρω στο 4200-4000 π.Χ. Σύμφωνα με ορισμένες πηγές, τα ονόματα που δόθηκαν στην περιοχή από τους Θράκες ήταν "Begule", "Bercilion", "Bergus" και "Burgaz". Γύρω στο 700 π.Χ., έπεσε στα χέρια των Ιστίκων, το 513 π.Χ. στους Πέρσες, το 440 π.Χ. στους Αθηναίους, στη συνέχεια στους Μακεδόνες και το 163 π.Χ. στους Ρωμαίους. Κατά τη Ρωμαϊκή περίοδο, ονομαζόταν "Αρκεδιούπολις" ή "Αρκαδιόπολις" προς τιμήν του Αυτοκράτορα Αρδέδου, ο οποίος προσέφερε σπουδαίες υπηρεσίες. Αυτό το όνομα χρησιμοποιήθηκε επίσης κατά τη Βυζαντινή περίοδο. Η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία το 4500-4000 μ.Χ.... Με τη διαίρεσή της σε δύο το 395, παρέμεινε εντός των ορίων της Ανατολικής Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (Βυζαντινής). Βυζαντινές πηγές δείχνουν ότι το Λουλέμπουργκαζ ήταν ένα σημαντικό κέντρο σε επίπεδο επισκοπής στην περιοχή κατά τη Βυζαντινή περίοδο.
Ωστόσο, δεν είναι δυνατόν να βρεθούν αντικείμενα που να αντικατοπτρίζουν αυτό το χαρακτηριστικό σήμερα. Μόνο ένας πύργος (Ζιντανμπάμπα) και ορισμένα τείχη που ανήκουν στο κάστρο, που πιστεύεται ότι προέρχονται από αυτήν την περίοδο, σώζονται σε σοβαρά κατεστραμμένη κατάσταση.
Αργότερα, το 1362, η πόλη κατακτήθηκε από τον Οθωμανό Σουλτάνο Μουράτ Α', σηματοδοτώντας την έναρξη της οθωμανικής εποχής στο Λουλέμπουργκαζ. Η απόκτηση οθωμανικής ταυτότητας πόλης από το Λουλέμπουργκαζ έγινε μόλις τον 16ο αιώνα, χάρη στις προσπάθειες του Μεγάλου Βεζίρη Σοκουλλού Μεχμέτ Πασά για την ίδρυση της πόλης. Ο Σοκουλλού Μεχμέτ Πασάς ξαναέχτισε το Λουλέμπουργκάζ και το μετέτρεψε σε πόλη με ένα μεγάλο συγκρότημα, παλάτι και διαμόρφωση τοπίου που έφερε το όνομά του.
Έτσι, τέθηκαν τα θεμέλια της οθωμανικής πόλης, η οποία αργότερα θα έπαιρνε το όνομα Λουλέμπουργκάζ λόγω της εντατικής παραγωγής πίπας.
Σύμφωνα με ταξιδιώτες που επισκέφθηκαν την πόλη τον 17ο αιώνα και τον Εβλιγιά Τσελεμπί, υπήρχαν πολλά καταστήματα, μια μεγάλη και ζωντανή έκθεση διοργανωνόταν μία φορά το χρόνο και αυτή η έκθεση ολοκληρωνόταν με το όνομα μαγική αγορά.
19. Ερχόμενοι στον 19ο αιώνα, πρώτα οι εξεγέρσεις στην Ελλάδα και τη Βουλγαρία, ακολουθούμενες από τον Οθωμανορωσικό πόλεμο του 1877-78, τους Βαλκανικούς Πολέμους (1912-14) και τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο (1914-18), οδήγησαν στη συρρίκνωση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στη Ρωμυλία και τελικά στην κατάληψη των εδαφών της με τη Συνθήκη των Σεβρών.
Το Λουλέμπουργκαζ υπέστη μεγάλες ζημιές σε αυτούς τους πολέμους, ειδικά κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων. Καταλήφθηκε από τους Βουλγάρους στις 29 Οκτωβρίου 1912 και επέστρεψε στο Οθωμανικό Κράτος με τη Συνθήκη του Λονδίνου που υπογράφηκε στις 30 Μαΐου 1913. Όταν ο Α' Παγκόσμιος Πόλεμος τελείωσε με την ήττα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η Θράκη καταλήφθηκε πρώτα από τους Γάλλους και στη συνέχεια από τους Έλληνες. Ο Πόλεμος της Ανεξαρτησίας (1919-1922), κατά τον οποίο η Τουρκία και κατά συνέπεια το Λουλέμπουργκαζ βίωσαν πολύ οδυνηρές μέρες, έληξε με τη νίκη της Τουρκικής Δημοκρατίας, η οποία ιδρύθηκε στη θέση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, και τα θρακικά εδάφη απελευθερώθηκαν από τον εχθρό με τη Συμφωνία των Μουδανιών του 1922.
Στις 8 Νοεμβρίου 1922, ο τουρκικός στρατός εισήλθε στο Λουλέμπουργκαζ και απελευθέρωσε την πόλη από δύο χρόνια κατοχής. Αυτή η ημερομηνία γιορτάζεται κάθε χρόνο ως η Ημέρα Απελευθέρωσης της πόλης.
Η πόλη συνέχισε να αποτελεί συνοικία του Κιρκλαρελί κατά την εποχή της Δημοκρατίας.
