Η Ιστορία της Κατασκευής του Μουσείου Ανταλλαγής

Όταν ιδρύθηκε το Ίδρυμα Ανταλλαγής της Λωζάνης το 2001, ένας από τους σημαντικούς στόχους του ήταν να ανοίξει ένα Μουσείο Ανταλλαγής. Στα χρόνια που ακολούθησαν την ίδρυσή του, το LMV αποφάσισε ότι η γειτονιά Kaleici της Catalca ήταν μια πολύ κατάλληλη τοποθεσία για αυτό το μουσείο. Το 2001, συναντήθηκαν με τον δήμο Catalca και έλαβαν μια απόφαση αρχής να συνεργαστούν για την υλοποίηση αυτού του έργου, και υπογράφηκε ένα πρωτόκολλο. Ταυτόχρονα, συναντήθηκαν με την οικογένεια Olcer, τους ιδιοκτήτες του κτιρίου που εξετάστηκε για χρήση ως μουσείο. Η οικογένεια υποστήριξε το έργο του LMV και δήλωσε ότι θα διέθετε το κτίριό της για το μουσείο.

Το έργο, το οποίο απαιτούσε σημαντικούς οικονομικούς πόρους, υποβλήθηκε από το LMV ως πρόταση στον οργανισμό Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης Κωνσταντινούπολη 2010. Μετά από εκτεταμένη έρευνα, ο οργανισμός Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης Κωνσταντινούπολη 2010 αποδέχτηκε την πρόταση έργου για το μουσείο. Τα έργα έρευνας, αποκατάστασης και αποκατάστασης για το μουσείο, τα οποία είχαν προηγουμένως ολοκληρωθεί από τα μέλη του ιδρύματος, τον αρχιτέκτονα Sadrettin Soylu και την αρχιτέκτονα Nuzhet AK, οδήγησαν στην απόκτηση άδειας κατασκευής από τον Δήμο μετά από μακρές προσπάθειες. Λόγω των καθιερωμένων πρωτοκόλλων, το μουσείο έπρεπε να ανοίξει το 2010, αφήνοντας μόνο περίπου τέσσερις μήνες για εργασίες κατασκευής, διακόσμησης και επιμέλειας.

Οι εργασίες, που συντόνισε ο ιδρυτής και μέλος του διοικητικού συμβουλίου του LMV, A. Atila Karaelmas, και ανέλαβαν τα μέλη του ιδρύματος, τον αρχιτέκτονα Sadrettin Soylu και την αρχιτέκτονα Nuzhet AK (και οι δύο από την Catalca), μαζί με όλους τους διευθυντές και τα μέλη του LMV και του LMD, οδήγησαν στην ολοκλήρωση του Μουσείου Ανταλλαγής στις 18 Δεκεμβρίου 2010. Ως εταίρος του έργου, ο Δήμος Catalca, και ιδιαίτερα ο δήμαρχος Cem Kara και όλοι οι υπάλληλοί του, συνέβαλαν σημαντικά κατά την περίοδο κατασκευής. Επιπλέον, η υποστήριξη της οικογένειας Ολτσέρ, η οποία διέθεσε τα ιστορικά της κτίρια για το μουσείο, ιδίως του Ερσάν Ερτουγρούλ Ολτσέρ, και όλων των κατοίκων του Καλέιτσι, συνέβαλε σημαντικά στο έγκαιρο άνοιγμα του μουσείου. Το μουσείο εγκαινιάστηκε με μια πολύ μεγαλοπρεπή τελετή στις 20 Δεκεμβρίου 2010. Παρά όλα τα γραφειοκρατικά εμπόδια και τις δυσκολίες των καιρικών συνθηκών, το Μουσείο Ανταλλαγής, το οποίο άνοιξε εγκαίρως, προσέλκυσε μεγάλο ενδιαφέρον ως το πρώτο μουσείο με θέμα τη μετανάστευση στην Τουρκία. Τα διεθνή και εθνικά μέσα ενημέρωσης δημοσίευσαν πολλά για το μουσείο.

Κτίριο Μουσείου

Το Μουσείο Ανταλλαγής αποτελείται από τρία τμήματα: το κύριο κτίριο του μουσείου, την πλατεία ανταλλαγής και το πολιτιστικό κέντρο. Το κύριο κτίριο του μουσείου χρησίμευσε ως ταβέρνα μεταξύ 1913 και 1923. Λέγεται ότι πριν από την ανταλλαγή πληθυσμών, λειτουργούσε ως ταβέρνα από έναν Έλληνα ονόματι Γιάννη. Μετά την ανταλλαγή πληθυσμών, όταν οι Έλληνες έφυγαν από το Τσατάλτζα, ο υγειονομικός υπάλληλος Φετί Ονούκ ανέλαβε την ταβέρνα, αλλά την άφησε επειδή δεν μπορούσε να τη διαχειριστεί. Αργότερα, το κτίριο μεταφέρθηκε στο ταμείο και άρχισε να λειτουργεί ως Τράπεζα Ziraat. Η Τράπεζα Ziraat πούλησε το κτίριο στον Fikret Tatari το 1961. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, στο κτίριο παρέχονταν μαθήματα ραπτικής και ραψίματος. Το κτίριο αγοράστηκε από τον Kamil Olcer το 1967 και σήμερα ανήκει στους κληρονόμους του Kamil Olcer, Ersan Ertugrul Olcer, Ertug και Erdag Olcer. Τέλος, η οικογένεια Olcer παραχώρησε το κτίριο στο Ίδρυμα Ανταλλαγής της Λωζάνης για να χρησιμοποιηθεί ως Μουσείο Ανταλλαγής.

Ανάμεσα στα αντικείμενα που εκτίθενται στο μουσείο, τα είδη προίκας καταλαμβάνουν μεγάλη θέση. Χειροποίητα σεντόνια, κεντημένα βαμβακερά υφάσματα κουρτινών, μαξιλαροθήκες, τραπεζομάντιλα και κεντημένες διακοσμήσεις ρίχνουν φως σε εκείνη την εποχή. Στις ενότητες που σχετίζονται με τη μουσική, υπάρχει το ούτι, το μαντολίνο, το νταμπούκα και οι παρτιτούρες του διάσημου συνθέτη Faiz Kapanci, ο οποίος γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη. Ανάμεσα στα αντικείμενα της κουζίνας και του σπιτιού βρίσκονται κουτάλια με λαβές από φίλντισι, χάλκινα τηγάνια, τηγάνια, δίσκοι, κανάτες, μονόμετρα ποτήρια ρακί, πορσελάνινα σετ τσαγιού, πήλινα βάζα, σιδερένια σίδερα, λάμπες αερίου και σφυριά φυσητού γυαλιού. Στην ενότητα φωτογραφιών και εγγράφων, οι επισκέπτες μεταφέρονται πίσω στο χρόνο με αντικείμενα όπως η φωτογραφική μηχανή που χρησιμοποιούσε ο Χαμζά Ρουστέμ Μπέη, ένας από τους πρώτους φωτογράφους της Κρήτης, το γυαλί που χρησιμοποιούνταν για την αρνητική εκτύπωση εκείνη την εποχή, έγγραφα από την περίοδο της ανταλλαγής πληθυσμών, αιτήματα διευθέτησης περιουσιών που ανήκαν σε όσους ανταλλάχθηκαν, χάρτες της οθωμανικής εποχής, ένα Κοράνι, ένα μισό χαρτονόμισμα, γραμματόσημα από εκείνη την εποχή και αντίτυπα της εφημερίδας «Sabah» που εκδιδόταν στα τέλη του 19ου αιώνα.