Makale Dizini

Pehlivanköy Köyleri
AkarcaErgene nehrinin İlçeye göre güney kıyısında kurulmuştur. Toprakları verimli olup adını yaz kış sürekli akan ve suyu kaliteli olan kaynaktan alır. İlçe merkezine uzaklığı 3 km. olup, nüfusu 428 kişidir.


AkarcaGüneyde Küçük Danişment Köyü, güneydoğusunda Büyük Danişment Köyü, doğusunda Kadriye Köyü, batısında Muhacirkadı Köyü yer almaktadır. Akarca Köyü'nün yerleşimi 93 harbinden sonraya rastlar.

AkarcaKuruluşu 1889 yıllarına dayanır. Halkı Bulgaristan Rusçuk'tan gelmedir. Akarca Köyü Pavli köprüsü ile Pehlivanköy'e bağlanır. Geçim kaynağı tarım ve hayvancılıktır. Köyün örf, adet, gelenek ve görenekleri mümkün oldukça yaşatılmaktadır.


AkarcaKöyde okul ve sağlık evi bulunmaktadır. Öğretim devam etmektedir. Eğitim düzeyi oldukça iyidir. Yüksek öğrenim gören öğrenci sayısı yüksektir. Yerleşim biriminde folklor fazlaca bilinmemekle birlikte Milli Bayramlarımızda İlkokul öğrencileri tarafından halk oyunları sergilenmektedir. Köyün eğlenceleri kız isteme ve düğünlerden ibarettir.

AkarcaSağlık evinde bir ebe görev yapmaktadır. Isırgan otundan yapılan koprivo denilen yemek köyün yöresel yemeğidir.



Akarca  Akarca  Akarca  Akarca

Doğancaİlçe Merkezine uzaklığı 11 km.'dir. Nüfusu 422 kişidir. Başlıca geçim kaynağı çiftçilik ve hayvancılıktır. Tahıl, ayçiçeği, pancar bol miktarda yetiştirilmektedir.

Doğanca Köyü adı kimi rivayete göre Bizanslılardan kalma, kimi rivayete göre de doğan kuşlarının çokça oluşundan kaynaklanmaktadır. Köyün tarihi 200-250 yıl önceye dayanır.

Doğanca93 Harbi sonrası yerleşim daha da sağlıklıdır. Savaş zamanında kısa bir süre Havsa'nın Haris Baba Çiftliğine gidilmiş, savaş sonrası tekrar köye yerleşilmiştir. Cumhuriyet dönemi sonrası gelişmeler sevindiricidir. Cami, İlkokul, köy çeşmeleri, Cumhuriyet meydanı ve Atatürk büstü yapılmıştır.

DoğancaKöy camisi Köy Muhtarı Ahmet TOKAT tarafından 1952 yılında yaptırılmıştır. Köy İlkokulunun tarihi hayli eskidir. 1928 yılında kurulan okulu daha sonra yenilenmiş ve en son halini almıştır. Son yıllarda eğitime büyük önem verilmektedir.

Köye yapılan işlerde köylünün katkıları da oldukça fazladır. Bu arada Devletin de katkıları yapılanlar için teşvik edici olmuştur. Köyün hemen tüm işleri köy esnafı tarafından yapılmaktadır.

DoğancaKöyde ulaşım sorunu yoktur. Ayrıca seferler iptal edilene kadar TCDD Yollarından da faydalanılmıştır. Köyde tarım, modern araç ve gereçlerle yapılmaktadır. Coğrafi olarak köy fazla engebeli değildir. Oldukça düz ve verimli topraklara sahiptir. İklimi genel olarak Trakya iklimidir. Ergene ve köy içerisinden geçen derede sulama işleri yapılmaktadır. Fazlaca ormanı yoktur, olanı da köylülerce koruma altına alınmıştır.

DoğancaUlusal Kurtuluş Savaşına köyden 80 kişi katılmış, bunlardan ancak 12'si evlerine dönebilmiştir. Köy işgal kuvvetleri tarafından çok işkence görmüştür. Köyün aile bağları oldukça kuvvetlidir. Büyükler daima yol gösterici olmuşlardır. Düğünler yöresel anane ve göreneklere göre yapılmaktadır .
Hıdırcaİlçe merkezine uzaklığı 4 km.'dir. Nüfusu 226 kişidir. Toprakları orta derecede verimlidir. Çiftçilik ve hayvancılık ile geçinir. Pehlivanköy ile arasındaki yol asfalttır.

Köyün kuruluşu kesin bilinmemekle birlikte Türklerin Rumeli'ye geçişi olarak kabul görmektedir. İmparatorluk döneminde Hıdırağa çiftliği olarak bilinmektedir. Daha sonra Bulgaristan'ın Filibe kentinden gelen muhacirlerin bir kısmı köye yerleştirilmiştir. Daha sonraki göçlerde de tek tük gelenler de olmuştur. Ayrıca Yugoslavya'dan gelen dört aile de köye yerleştirilmiştir.

Geçim kaynakları tarım ve hayvancılıktır. Buğday, ayçiçeği, çeltik, mısır, arpa, pancar, kabak, yulaf gibi ürünler yetiştirilmektedir. Süt ürünleri köyde bulunan süt alım tesislerinde değerlendirilmektedir. Ziraat aletleri köyde yeteri kadar vardır. Yurtiçi ve Yurtdışına göç vardır.

Sağlık konusu Pehlivanköy Sağlık Ocağı tarafından takip edilmektedir. Düzenli olarak aşı ve benzeri genel taramalara ilgi çoktur. İçme suyu sorunu yoktur. Eğitimde taşımalı sistem uygulanmaktadır. Pehlivanköy'de mevcut olan 590 Sayılı Tarım Satış Kooperatifine bir çok köylü üyedir. Zirai kredi ile eksiklerini tamamlarlar. Köyden geçen dere ve Ergene ıslah edilmeye çalışılmaktadır.
İmampazarıİlçe merkezine uzaklığı 8 km.'dir. Nüfusu 86 kişidir. Dere vadisine kurulu verimli topraklara sahiptir. İki tepe arasında kurulu olması değişik bir güzellik vermektedir. Evleri bahçeli ve müstakildir. Başlıca geçim kaynağı hayvancılık ve çiftçiliktir.

Köy yeni yeni modernize olmaktadır. Yeni evler yapılmaktadır. İl ve ilçeye ulaşım sorunu yoktur. Gerek besicilikte gerekse kümes hayvanları bakımından önemli gelirler elde edilmektedir. Başlıca ürün olarak da buğday, pancar, ayçiçeği, mısır, kabak, baklagiller yetiştirilmektedir.

Köyde kadınlar ve kızlar tarafından el emeği göz nuru el işleri yapılmaktadır. Bu yolda aile ekonomilerine önemli katkılar sağlanmaktadır. Köyde aile bağları oldukça kuvvetlidir. Yakıt olarak linyit kömürü kullanılmaktadır. Eğitim taşımalı olarak yapılmaktadır. Evlilikler genellikle köy içerisinde ve çevre köylerde olur. Karşılıklı anlaşarak evlenirler. Düğünler şen ve eğlenceli geçer. Köyün baklavası, imambayıldı ve mantısı yemeğe değerdir.
Kumköyİlçeye uzaklığı 7 km.'dir. Nüfusu 145 kişidir. Toprakları fazlaca kumlu olduğu için bu adı alır. Geçim kaynağı çiftçilik ve hayvancılıktır.

Köy, 1877-1878 yıllarında bu gün Bulgaristan sınırları içerisinde kalan Dobruca bölgesinden göç eden aileler tarafından kurulmuştur. Plevne Savaşı sonrası temel olarak İnece vadisini yerleştirilmişlerdir. Toprakları verimsiz olduğundan fazlaca gelişme sağlayamamıştır. İlk ismi olan Kayseri sonradan değiştirilmiş, Kumköy olmuştur.

KumköyYöre, Kumköy ile sınır olan dere ve birkaç artezyenle sulanmaktadır. Köyde modern hayvancılık emekli öğretmen Rasim YAVUZ tarafından yapılmaktadır. Her evde arı kovanı mutlaka mevcuttur. Köy arıcılığa müsaittir. Köyde tahıl, buğday, mısır, ayçiçeği, pancar, karpuz ve bağcılık yapılmaktadır.

Eğitim taşımalı olarak yapılmaktadır. Halk Eğitimi Merkezinin geçmişten bu yana katkılarıyla biçki-dikiş kursları açılmış ve verimlilik sağlanmıştır. Kültür düzeyi oldukça iyidir. Günlük 5-6 gazete köyde okunur.

KumköyEvlilikler, gelenek ve göreneklere uygun bir şekilde yapılır. Gelin karşılamalarında gelinin başından aşağı buğday, şeker, fıstık, fındık atılır. Manası berekettir. Bu Anadolunun birçok bölgesinde aynı anlamda uygulanır. El sanatı olarak oya ve dantel işlenmektedir. Gözleme, incir dolması, çimdik, kuskus, sunacağı yemeklerdir.

KumköyKöyde Cuma selası ile öğle namazı arası ev işi yapılmaz. İki bayram arası düğün yapılmaz, ezandan sonra ipten çamaşır alınmaz, gece tırnak kesilmez gibi inançlar mevcuttur.




Kuştepeİlçe merkezine uzaklığı 4 km.'dir. nüfusu 403 kişidir. Başlıca geçim kaynakları tarım ve hayvancılıktır.



KuştepeKöy halkı 93 Osmanlı-Rus harbi sonrası Bulgaristan'dan gelmiş ve şu anki yere yerleşmiştir. 1878 yılında imzalanan Berlin anlaşması ile geri dönülmüştür. Bir yıl sonra daha kalabalık bir göçle bölgeye gelinmiş ve yerleşilmiştir. Köy camisi o zaman kurulmuştur.


KuştepeModern tarım aletleriyle topraklar işlenmektedir ve erozyonla mücadele köyün temel hedefleri arasındadır. Köyde motorlu taşıt olarak 36 traktör bulunmaktadır. Hayvancılık yaygın haldedir. Büyükbaş hayvanların gerek etinden gerekse de sütünden faydalanılmaktadır. Sebzeyi halk kendi ihtiyaçları kadar yetiştirmektedir.

KuştepeKendi ihtiyacını karşılayacak kadar olmasa da yeteri kadar esnaf vardır. Köyün ortak malı bir kahve, bir bakkal ve köye ait arazi vardır. Vatandaşlar kendi aralarında gerekli dayanışmaya açıktır. Yurtdışında hayli çalışan vardır. Almanya da 200 kişinin üzerinde insanı bulunmaktadır. Birçok vatandaş da İstanbul'da bulunmaktadır. Ekonomik durumları oldukça iyidir.

KuştepeSağlık sorunu yoktur. Altyapısı % 60 çözümlenmiştir. İsteyen Yağlı Tohumlar, isteyen Tarım Kredi, isteyen de Pancar Kooperatifi çalışmalarından faydalanmaktadır. Eğitimi taşımalı sistemle yapılmaktadır. Halk Eğitimi Merkezi tarafından köye açılan kurslara ilgi büyüktür.


Kuştepe Düğünler, bölge örf, adet gelenek ve göreneklerine uyumlu bir şekilde yapılır. Yardımlaşma ve dayanışma düğünlerde daha fazla görülür.





Yeşilovaİlçe Merkezine uzaklığı 11 km.'dir. Nüfusu 427 kişidir. Eski adı Burunsuz iken 1958 tarihinde değiştirilmiştir. Dere vadisinde kurulmuş verimli topraklara sahiptir. Başlıca geçim kaynakları tarım ve hayvancılıktır. Yurt dışında çalışanların sayısı bir hayli fazladır.


YeşilovaKöyün tarihi çok eskilere dayanmaktadır. Eski taş kitabedeki bilgilere dayanılarak 1293 yıllarında yerleşik olduğu anlaşılmaktadır. 7 hanesi Rum 6 hanesi Türk 13 hane yaşarmış.



Yeşilova Şu an köyün içinden akan derenin bir yüzünde Türkler diğer yüzünde Rumlar yerleşmişler, dereye göre kuzeyde olanlara İlmin, güneyde olanlara da Bükses deniliyormuş. Daha sonra Yunan işgali ile ismi Pınarya olmuş.


Yeşilova1917 yıllarındaki göçmen akını ile Yugoslavya, Romanya, Yunanistan ve Bulgaristan'dan kafileler gelmiştir. Daha sonraki dönemlerde göç devam etmiştir. Bu arada Köye gelen bir memur kafilesi espri ile Çengerli bayırını göstererek 'amma a kapalı köy ne azı var nede burnu var' deyince, o zaman köyün adı Burunsuz olsun demişler ve böylece adı Burunsuz olarak kalmıştır. 1958 yılında köyün adı Yeşilova olarak değiştirilmiştir.

YeşilovaKöyün alt tarafından geçen Teke deresi sulama işlerinin önemli kaynaklarındandır. Her evin bahçesinde kuyu bulunmaktadır. Sulama artezyenleri mevcuttur. İklim olarak kışları soğuk, yazları sıcak geçer. Eskiden ormanlarla çevrili Köyde kesim ve bakımsızlık yüzünden bugün orman yok denecek kadar azdır. Ziraatçılık oldukça üst düzeydedir. Hayvancılık herkesin kendisine yetecek kadar olup, köyde iki adet hayvan çiftliği bulunmaktadır.

YeşilovaFasulyesi ve patatesi meşhurdur. Köy her ihtiyacını kendi hayvanlarından karşılar. Akrabalık ve komşuluk bağları oldukça kuvvetlidir. Akrabalar arası evlilik olmaz. Köyün tamamı okur yazar durumdadır.


Yeşilova Günlük yayınlar takip edilir, bayram ve törenler köy meydanında yapılır. Tarihi eserleri yoktur. Kış aylarında kadın ve kızlar el işi ve Halk Eğitimi Merkezinin açtığı kurslara katılarak öğrenim ve beceri kazanırlar. Ev ekonomilerine de katkıda bulunurlar.



Yeşilpınarİlçe Merkezine uzaklığı 9 km. olup nüfusu 97 kişidir. 93 Osmanlı - Rus harbinden sonra Bulgaristan'ın Harmanlı kasabasından buraya gelip yerleşmişlerdir.



YeşilpınarBaşlıca geçim kaynağı tarım ve hayvancılıktır. Okumaya ilgi fazladır. Genç kuşaklar büyük yerleşim alanlarına gittiklerinden köyde kalan vatandaşların çoğu yaşlıdır. Yurt dışından ve büyük kentlerden emekli olup köye gelerek yaşamlarının son zamanlarını köyde geçirmektedirler. Köyün yol, su ve elektrik sorunu yoktur. Taşımalı eğitim yapılmaktadır.

Sitemizde sizlere daha iyi hizmet sunulabilmesi için çerezler kullanılmaktadır. Hizmetlerimizi kullanarak çerez kullanımına izin vermiş olmaktasınız.