Jeolojik Özellikleri

Jeolojik zamanlarda Yıldız Dağları'nın bulunduğu yerde Tetis (Tethys)Denizi bulunuyordu. Bu denizin dibinde bulunan tortullar zamanla yüzeye çıkarak Yıldız Dağları'nı oluşturmuşlardır. Çesitli volkanik hareketlerle Yıldız Dağlarını oluşturan taş ve tabakalar sıkışmış ve kıvrılmış. Yıldız Dağları 1. jeolojik zaman oldugu için "masif" adını almaktadır. Masifler, kıvrılma özelliğini yitirmiş olan yaşlı ve sert kütlelerdir.

Doğal Bitki Örtüsü

Ormanlar

Yıldız Dağları'nın Karadeniz'e bakan yamaçları sık bir orman örtüsü ile kaplıdır. Bu ormanlar, kıyıdan başlayarak dağların yamaçları boyunca 1000 metreye kadar yükselir. Buradaki ağaçlar geniş yapraklı olup, kış mevsiminde yapraklarını dökerler. 1031 m. yüksekliğe ulaşan Yıldız Dağları'nın kuzey yamaçları ile 500-600 m.ye kadar olan güney yamaçlarında, doğu kayın ormanları yaygındır. Kayın ormanları, Yıldız Dağları'nın genel doğrultusu olan Kuzeybatı-Güneydoğu istikametinde Bulgaristan sınırı yakınlarına ve İğneada 'nın güneyinde yer alan Panayır Deresi Havzasına kadar devamlı bir şerit halinde gelişmektedir. Yıldız Dağları'nın kuzey yamaçlarında egemen olan kayınlar sahile doğru 250-300 m.ye kadar devam etmektedir. Kıyıköy'de denize dökülen akarsuların açmış olduğu vadilerde kayın bulunmaz, ancak bu saha, Çoruh meşesi, Macar meşesi ve saçlı meşe türleri ile örtülüdür. Bulgaristan sınırı ile doğuda Şükrüpaşa-Annagan (Hedye) hattı arasındaki alan ormanların egemen olduğu bölgedir. Buradan kuzeybatıya doğru gidildikçe kayın ormanlarının içerisine adacıklar halinde gürgen kümelerinin karıştığı görülür. Bu sahanın batısındaki ormanlarda ise saplı meşe egemendir. Ayrıca meşe ormanları içerisinde kızılcık, üvez, akçaağaç, fındık, muşmula ve yabani erik de bulunmaktadır. Nemli orman alanının orta bölümü ise sık bir ormanaltı florasına sahip, kayın ormanları ile kaplıdır. Kayın ormanlarına Çoruh meşesi birlikleri karışmaktadır. Bu sahanın etek kesimlerinde ise meşe ve gürgen ormanlari yayılmaktadır. Kuzey yamaç boyunca 300 m.den sahile doğru olan kuşak, meşelerle kaplıdır. Özellikle, Yıldız Dağları'nın en yüksek kesimini oluğturan Mahya Tepesi ve çevresinde tamamen kayın hakimdir. Burada, optimum gelişme koşullarına sahip kayının yanı sıra, az da olsa meşe, gürgen, kızılcık, titrek kavak ve dişbudak türleri görülür. Kayın onnanları, yüksek Yıldız Dağları'nın güney yamacında 500-600 m.ye kadar inmektedir. Bu yamaçlardaki kayın onnanlarının bileşimine %30-40 nispetinde meşe ve gürgen de katılmaktadır. Yıldız Dağları üzerinde tipik bir vejetasyon örtüsü kesidi,- Demirköy- Yeniceköy arasında görülmektedir. Demirköy'e kadar devam eden kayın ormanları, burada yerini sapsız meşe ormanlarına bırakır. İğneada'nın doğusunda ve güneyinde, kıyı kordonları ile ağızları tıkanarak göl ve bataklık haline dönüşmüş saz ve bataklık bitkileri görülür. Fazla yüksek olmadığı halde önemli bir iklim ve biyocoğrafya sınırı oluşturan Yıldız Dağları bitki dünyası bakımından bir orman bölgesi olup, higrolif karakteri ile Karadeniz kıyılarında başlar ve Ergene Havzasında kserofit ormanlarına dönüşür. Kıyı boyunca hala el değmemiş, orijinal görünüşün korunduğu yerler hala mevcuttur.

Göller

Kırklareli sınırları içindeki göller Yıldız Dağları'nın doğusunda, Demirköy-İğneada dolaylarında toplanmıştır. İğneada'nın kuzeyinde yer alan Erikli Gölü, yer yer 15-20 metrelik bir mesafede Karadeniz'e paralel uzanmaktadır. Hemen hemen deniz seviyesinde olan bu gölün çevresi sazlık ve bataklıktır. Suları kış aylarında kuzey yönünden oluşan bir açıklıkla Karadeniz' e bağlanmaktadır. Yaz aylarında ise denizle olan bağlantı, kum yığınları ile tekrar kapanmaktadır. Başta Efendi çayı olmak üzere, Geyik Dere ve Mavroça Deresi, gölü besleyen akarsulardır. İğneada'nın güneyindeki düzlük sahada Kocagöl olarak ta bilinen Mert Gölü bulunmaktadır. Kış aylarında kuzeyden Karadeniz'e baglantısı olan Mert Gölü'nün, deniz ile irtibatı yaz aylarında kesilmekte, ancak Deringeçit Deresi Mert Gölü 'nü beslemektedir. Gölün çevresi bataklık ve sazlık olup, bu bölümün hemen ardında ormanlıklar başlamaktadır. Mert Gölü'nün güneyinde Saka Gölü yer almaktadır. Bölgede Hamam ve Pedina ismini alan iki göl daha mevcut olup, her ikisi de orman arazisi içerisindedir.

Karadeniz

Demirköy'ün doğusunda Karadeniz yer almaktadır. Karadeniz'deki tuzluluk oranı Ege ve Akdeniz'e göre düşüktür. Karadeniz'e dökülen akarsuların fazla miktarda tatlı su taşımaları ve yağışların bol olması nedeniyle, yüzey sularının tuzluluk oranı düşüktür. Bu oran Denizin orta kesiminde %18 iken, Kıyıköy, İğneada kıyılarında %16 dolayındadır. İğneada yakınlarında tuzluluğun az olması, suların donmasını kolaylaştırmaktadır.

İklimi

Yıldız Dağları'nın kuzeye bakan kesimlerinde Karadeniz iklimi görülür. Buna bağlı olarak yazlar serin, kışlar ise soğuktur. Yaz ve kış mevsimleri arasındaki sıcaklık farkı az olup, m2'ye düşen yıllık ortalama yağış oranı 800-900 mm. dolayındadır.

Kültür

Dış görünüm açısından küçük, orta ve büyük boy (1.5xlO/20x70 m. boyutlarında) olarak dikkat çeken tümülüsleri, esasında beş grup halinde farklı muhtevaya sahiptir. Bunlardan düz mezar şeklinde olan normal gömüler yanında, lahit ve çeşitli şekillerde oda mezar türünde olan tümülüsler de bulunmaktadır.

Dolmenler (Kapaklı Kaya Mezarlar)

Trakya'da çok sayıda görülen tümülüslerin erken safhası olarak kabul edilen dolmenler, genel olarak Kırklareli'nin kuzey- kuzeybatı dağ yamaçlarında ve bu yamaçlara yakın ova eteklerinde sıralanmıştır. Bölgede kapaklı veya kapaklı kaya olarak da anılan dolmenler, yekpare yassı iri taşlardan, basit oda şeklinde yapılmış anıt mezarlardır. Şu ana kadar yapılan araştırmalarda Edirne'nin Lalapaşa ilçesi merkez olmak üzere, bir hat halinde Kırklareli'nin Demirköy ilçesi yakınlarına kadar ulaştığı tespit edilen dolmenlerin, Erken Demir çağı (M.Ö. 1300-800) sürecinde kullanım gördüğü anlaşılmaktadır.